نقد افسانه نجومی بر از عصای شکسته ی نیچه تا عصر مچاله ی لورکا " سروده ی سریا داودی حموله

گذر از سکانس های ممنوع

افسانه نجومی

گذر از سکانس های ممنوع
نگاهی به مجموعه شعر" از عصای شکسته ی نیچه  تا عصر مچاله ی لورکا " سروده ی ثریا داودی  حموله  
هر بار سخن از شعر زنان به میان می‌آید ، به گونه ای بحث درباره ی زبان زنانه نیز از لابه لای نوشتار خودش را به نمود می کشاند .گویی طرح مبحث اولی خود به خود متضمن بر جسته نمایی مبحث دوم ( زبان زنانه ) می‌شود تا جایی که به ناگزیر مرز میان آن دومی‌شکند، با یکی شدن هر دو مطلب ، پایه و بدنه ی  شعرها بر اساس نگاه و نگرشی یکنواخت شکل می‌گیرد ، ودر نهایت مخاطب، یکسان شمردن این هردو را در متن به عنوان ویژگی ساختاری می‌بیند و می‌‌پذیرد ، با این همه پل زدن از میان آن همه  پیچ و خم و دهلیز تنها برای رسیدن به جوهره ی شعر ، جسارتی ویژه می‌طلبد و نگاهی مملو از تامل . اتفاقی که در تک تک مونولوگ های این دفتر ( از عصای شکسته ی نیچه تا عصر مچاله ی لورکا ) به وضوح رخنمون می‌شود تا زبان –فرم – مضامین و ساختار شعر را عجین شده در زبانی زنانه نشان دهند .
تو می‌توانی
عشق را گوشه ای پارک کنی
و مانند مانکن زیبایی     مدام پوست بترکانی
رنگ حرف های نیچه هم که نباشی
این عشق لعنتی را
یک خط تیره هم کامل می‌کند                    ص   46

ادامه نوشته