خوانشی دیگر از مجموعه شعر نان و نمک میان گیسوان تهمینه
http://armandaily.ir/?NPN_Id=501&pageno=7
چاپ در روزنامه آرمان: چهارشنبه 18 دی ماه
عابدین پاپی
خوانش«نان و نمک میان گیسوان تهمینه»:سریا داودی حموله
«نان و نمک میان گیسوان تهمینه» در سال ۱۳۹۲ توسط انتشارات افراز تهران به زیور چاپ آراسته شده. کتاب شعر با مشخصات ظاهری ۸۸ صفحه در قطع رقعی به چاپ و در اختیار جامعه شعر قرار گرفته است.
شاعر در نامگذاری مجموعه بدنبال بازتولید معانی سنت در قالبی مدرن برآمده و شاید گفت در عنوان مجموعه نوعی "آشنا زدایی" اتفاق افتاده است. از دیگر مفاهیم که به ذهن متبادر می شود، وصنعت واژه گزینی است. چه این که دو واژه ی نان و نمک و گیسوان تصویری ترکیبی است که صداقت و سادگی و دیگر مفاهیم پیش رونده یک زن ایرانی که از عقلانیت و هویتی ساختارمند بهره می جوید را به عنوان الگویی دامنه دار در تاریخ برجسته می کند.
مجموعه از سه بخش تشکیل می شود. در بخش اول شاعر (گور خوانی) را برای اشعارش گزینش می کند و در بخش دوم مجموعه ی خطابه ی هفتم سوفسطا و آخرین بخش مجموعه «نان و نمک میان گیسوان تهمینه» است که عنوان مجموعه شعر شاعر هم به شمار می آید.
گورخوانی که شامل ۲۰ شعر مینی مالیسم (کوتاه گویی) است، شاعر ساختار گراست. نوعی راسیونالیسم (عقل گرایی) شاعر را در فضای کلماتی پیاده می کند که این کلمات از حیث تیپ و معنا با همدیگر سنخیت ندارند، ولی شاعر بدنبال آشتی تضادهاست (پارادکسیکال) که این پارادکسیکال بودن بتواند پیامی سازنده و پرمعنا را به جامعه منتقل نماید. ولی در اغلب اشعارش اگرچه تلنگری در جهت پیدایی زبان بر پیکر آثار می زند؛ اما موفق نیست. لذا شاعر در این بخش نه معناگراست و نه نماد گرا، بلکه ساختار گرایی است با برخی از مؤلفه های صنعت ساختار گرایی. به تعبیری شاعر در این بخش کار کشیدن از واژه ها را با تکنیک لازم اعمال نکرده و کارکرد زبان نیز با کارکرد اندیشه فاصله دارد به جز چند شعر که شاعر موفق نشان داده است:
شعر شماره ۲۰: کوه ها به چه نگاه می کنند / وقتی من نیستم / و تو در ساقه ی گندم خواب رفته ای؟!
سریا داودی حموله